و لا عمل و لا نية ، الّا باصابة السّنّة . ثم قال تعالى : وَ اشْكُرُوا لِي وَ لا تَكْفُرُونِ - بشكر نعمت فرمود و از كفران نهى كرد ، و هر چند كه از روى ظاهر هر دو يكسانست امّا از روى معنى در جمع ميان اين دو كلمه فايدنى نيكوست ، و آن آنست كه تا كسى را و هم نيفتد كه شكر نعمت بمقتضى امر مطلق يك بار بيش نيست ، بل كه هر ساعتى و هر لحظتى شكر منعم واجب است ، كه اگر شكر نكنى كفران باشد و اين منهى است كه ميگويد وَ لا تَكْفُرُونِ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا . . . . الآية . . . - ميگويد اى گرويدگان : اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ يارى جوييد بر رستن از آتش ، و رسيدن به پيروزى به دو چيز - بشكيبايى و به نماز - كه در نماز شفا است و در شكيبايى فرج ، مصطفى صلّى اللَّه عليه و آله و سلم گفت - الصّبر مفتاح الفرج ، و فى الصّلاة شفاء » و گفته‌اند در معنى آيت ( استعينوا بالصبر على الصلوات ) يارى جوييد بر تمحيص گناهان خويش ، و كفارت آن بصبر كردن در اداء فرائض و خاصه در نماز ، كه آن بارى گران است و كارى عظيم ، چنانك رب العزة گفت - وَ إِنَّها لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى الْخاشِعِينَ مصطفى ع معاذ جبل را گفت آن گه كه از وى سؤال كرد - حدّثنى به عمل يدخلنى الجنة و لا اسألك عن شيء غيره فقال صلّى اللَّه عليه و آله و سلم - بخ بخ ! لقد سألت عن عظيم و انه ليسير على من اراد اللَّه بالخير ، ثم قال « تؤمن باللَّه و اليوم الآخر و تقيم الصلاة و تعبد اللَّه وحده لا تشرك به شيئا پس بيان كرد كه صابران را چه ثواب است - ايشان كه بار احكام شرع كشند ، و فرائض حق گزارند ، فقال . إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ - گفت من كه خداوندم با ايشانم بحفظ و رعايت و عنايت ، اصحبهم و احفظهم و أتولّاهم و امتعهم . وَ لا تَقُولُوا لِمَنْ يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتٌ - الآية . . . سبب نزول اين آيت آن بود كه روز بدر چهارده مرد مسلمان كشته شدند ، شش از مهاجران بودند و